Σπουδαίο οικοδόμημα θεωρείται η εκκλησία του Αγίου Δημητριανού. Ο ναός κτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα και τοποθεσιακά βρίσκεται στο κέντρο του χωριού ανάμεσα στα παραδοσιακά του σπίτια.

Το οικοδόμημα είναι γοτθικού ρυθμού και πετρόκτιστο. Έχει την άνεση να φιλοξενήσει 250 πιστούς. Διαθέτει ωραιότατο πανύψηλο καμπαναριό με τρεις ηλεκτρονικές καμπάνες και άλλη μια, για έκτακτη ανάγκη. Το καμπαναριό βρίσκεται νοτίως του ιερού και εφάπτεται στο όλο οικοδόμημα.

Ο περίβολος του ναού είναι φραγμένος, άνετος και μεγάλος, αλλά δεν διαθέτει πλακόστρωτο το δάπεδο, είναι επιστρωμένο με τσιμέντο. Καταβάλλονται προσπάθειες από το Κοινοτικό Συμβούλιο, για την πλακόστρωση του περίβολου με πέτρα της περιοχής, μέσα στα πλαίσια των προγραμμάτων εξωραϊσμού των κοινοτήτων, μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το εσωτερικό του ναού κοσμείται με εξαιρετικής τέχνης ξυλόγλυπτο τέμπλο, που πλαισιώνεται με τις παλιές άγιες εικόνες, δεσποτικό θρόνο, άμβωνα και προσκυνητάρι, όλα διατηρημένα σε άριστη κατάσταση. Το προσκυνητάρι βρίσκεται στην δυτική είσοδο του ναού και φέρει την μικρή άγια εικόνα του Αγίου Δημητριανού. Η μεγάλη εικόνα με την διπλή όψη (μπρος - πίσω) του αγίου, βρίσκεται στο εικονοστάσι. Αγιογραφίες δεν υπάρχουν εσωτερικά, όπως και γυναικωνίτης. Υπάρχει όμως η πρόνοια για γυναικωνίτη, αφού είναι και ο κεντρικός ναός του χωριού και ουσιαστικά επιβάλλεται η κατασκευή του.

Ο Άγιος Δημητριανός πανηγυρικά γιορτάζεται και μαζεύεται αρκετός κόσμος, στις 6 Νοεμβρίου, όπου γίνεται και η λιτάνευση της άγιας εικόνας του.

Εξωκλήσι της Παναγίας της Κουσουλιώτισσας

Το εξωκλήσι της Κουσουλιώτισσας, το οποίο δεν ξέρουμε ακριβώς το πότε κτίστηκε, αλλά από μαρτυρίες βιβλίων υπολογίζεται περίπου το 18ο αιώνα. Παλιά ήταν μοναστήρι, σήμερα όμως υπάρχει μόνο το εκκλησάκι που περίπου μπορεί να φιλοξενήσει 50-60 πιστούς. Σύμφωνα με την παράδοση για το όνομα της Παναγίας, υπάρχουν δύο εκδοχές. Η πρώτη λέγεται πως ο άνθρωπος που έκανε την δωρεά του κτήματος για να κτιστεί το εκκλησάκι, λεγόταν Κούσουλος και η δεύτερη και πιο δυνατή είναι πως η Παναγία θεράπευε τα νήπια (κουσουλούθκια) μικρά παιδιά και από εκεί πήρε και το όνομα Παναγία Κουσουλιώτισσα.

Το εξωκλήσι βρίσκεται κτισμένο ανατολικά, σε απόσταση μισού χιλιομέτρου έξω από το χωριό σε αγροτεμάχιο ανάμεσα στο πράσινο των πανύψηλων πεύκων. Το εκκλησάκι από άποψης ρυθμού δεν παρουσιάζει κάποιο ξεχωριστό ενδιαφέρον. Είναι καμαροσκέπαστος, μονόχωρος ναός με κεραμίδι στη στέγη του, κτισμένο από πέτρα του βουνού και ασπρισμένο εξωτερικά. Το 1963 το εκκλησάκι υπέστη πυρκαγιά και ο εσωτερικός εξοπλισμός αντικαταστάθηκε με νεότερου τύπου, το εικονοστάσι, οι άγιες εικόνες, όπως και το μοναδικό ψαλτήρι που υπάρχει στο ναό.

Λειτουργείται 5-6 φορές το χρόνο. Γιορτάζεται με την παρουσία πολλών πιστών την Τρίτη της Λαμπρής, όπου λιτανεύετε και η άγια εικόνα της Παναγίας.

Παρεκκλήσιο Αγίου Γεωργίου Λαμπροφόρου

Η πρώτη εκκλησία της κοινότητας Φλάσου, ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο τον Λαμπροφόρο. Σήμερα βρίσκεται υπό την προστασία του Τμήματος Αρχαιοτήτων. Κτίστηκε περίπου τον 17ον αιώνα και βρίσκεται στ’ ανατολικά του χωριού, δίπλα από το κοιμητήριο της κοινότητας. Δεν παρουσιάζει κάτι το ιδιαίτερο από απόψεως ρυθμού, είναι καμαροσκέπαστος, μονόχωρος, και η στέγη του με κεραμίδι. Το είχαν κτίσει με πέτρα και το απάλειψαν με ασπρομπογιά εξωτερικά. Ο περίβολος περιορισμένος και τσιμεντομένος. Το καμπαναριό του εφάπτεται του ναού και βρίσκεται στα δυτικά του οικοδομήματος.

Το εσωτερικό του πλαισιώνεται με το ξυλόγλυπτο παλιό εικονοστάσι και το ξύλινο σανιδωτό γυναικωνίτη του, όπου γενικά άρχισαν οι συντηρήσεις με την πρωτοβουλία και συμβολή του Τμήματος Αρχαιοτήτων. Η αφιερωμένη εικόνα του Αγίου Γεωργίου υπάρχει, χρονολογείται και βρίσκεται στο εικονοστάσι. Το παρεκκλήσιο λειτουργείται 2-3 φορές τον χρόνο.
Τον Άγιο Γεώργιο, γιορτάζει η κοινότητα με απλή τελετή, στις 23 Απριλίου.

Εξωκλήσι των Αγίων Ανδρόνικου και Αθανασίας

Ένα χιλιόμετρο δυτικά της Φλάσου, θα συναντήσουμε το ξωκλήσι των Αγίων Ανδρόνικου και Αθανασίας. Το ξωκλησάκι έχει κτιστεί στις αρχές του 19ον αιώνα περίπου και βρίσκεται κτισμένο σε αγροτεμάχιο, έξω από το χωριό. Αρχιτεκτονικά είναι τύπου απλού, ορθογώνιου, με κεραμίδι η στέγη, πετρόκτιστο και ασπρισμένο εξωτερικά. Το καμπαναριό του τεχνητό, στηριζόμενο σε μεταλλικές κολώνες και την καμπάνα να ηχεί με το τράβηγμα σχοινιού. Είναι απλή και επίπεδη εκκλησούλα στο εσωτερικό της, με απλό ξύλινο τέμπλο, πρόσφατης κατασκευής και αυτό, όπως και τα ξύλινα ψαλτήρια.

Χρόνια πολλά πιο πριν, δυτικότερα του ξωκλησιού, βρισκόταν ένα άλλο ξωκλησάκι αφιερωμένο στην Αγία Μαύρη. Σήμερα παρουσιάζεται ερείπιο και η εικόνα της Αγίας Μαύρης, έχει μεταφερθεί στο ξωκλήσι των Αγίων Ανδρόνικου και Αθανασίας. Στις 3 Μαίου λοιπόν, η κοινότητα Φλάσου, γιορτάζει την Αγία Μαύρη με λιτάνευση της Άγιας εικόνας της και στις 9 Οκτωβρίου, γιορτάζει τους Αγίους Ανδρόνικο και Αθανασία. Επίσης λειτουργεί και την Δευτέρα της Λαμπρής.

Εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου Επιτηδειώτη

Ανάμεσα στα πεύκα και στο πράσινο, στα δυτικά και έξω από το χωριό βρίσκεται το ξωκλησάκι του Αγίου Γεωργίου του Επιτηδειώτη. Το όνομά του το πήρε από τα επιτήδεια, τους μίσχους (φύλλα) των πεύκων.

Άγνωστο το πότε ακριβώς κτίστηκε, αλλά σύμφωνα με την παράδοση γύρω στο 17ο αιώνα. Αρχιτεκτονικά δεν παρουσιάζει κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον από άποψης ρυθμού, αλλά απλού ορθογώνιου τύπου το κτίσμα και με κεραμίδι η στέγη. Είναι πετρόκτιστο και η πέτρα στους εξωτερικούς τοίχους διατηρείται μέχρι και σήμερα, αφού πριν τρία περίπου χρόνια, φρόντισε το Τμήμα Αρχαιοτήτων για την συντήρηση του ναού. Το καμπαναριό του δεν είναι κτιστό αλλά φτιαγμένο και στηριζόμενο σε μεταλλικές κολώνες, φέροντας στο εσωτερικό του μια μόνο καμπάνα που ηχεί με το τράβηγμα σχοινιού, καλώντας τους πιστούς τις δύο έως τρεις φορές το χρόνο, που λειτουργεί το ξωκλήσι.

Εσωτερικά το ξωκλησάκι, το οποίο έχει και την άνεση να φιλοξενήσει γύρω στους πενήντα πιστούς, φαίνεται να διατηρεί στο κέντρο του πλαϊνού δεξιού τοίχου, την μεγάλη αγιογραφία του Αγίου Γεωργίου. Το τέμπλο του είναι ξυλόγλυπτο και παλιό όπως και οι άγιες φορητές εικόνες του πάνω σ’ αυτό. Υπάρχει και διατηρείται ακόμη το παλιό ξύλινο ψαλτήρι του ναού, αλλά γενικά είναι απλή και επίπεδη εκκλησούλα στο εσωτερικό της.

Ο Άγιος Γεώργιος ο Επιτηδειώτης, γιορτάζεται στις 23 Απριλίου και λειτουργείται επίσης και την Κυριακή του Θωμά, όπου γίνεται μεγάλη πανήγυρης και την ημέρα αυτή τιμά με την παρουσία του και ο Δεσπότης. Μαζεύεται αρκετός κόσμος, όχι μόνο από την κοινότητα, αλλά και από τις γύρω περιοχές. Πρόσφατα έχει αποφασιστεί ότι το εξωκλήσι θα λειτουργείται και κάθε Σάββατο.